Bedrijfsopvang bij traumatische gebeurtenissen helpt

Bedrijfsopvang bij traumatische gebeurtenissen helpt

Een jonge patiënt die onverwacht overlijdt, een suïcide, een agressieve bezoeker; in een umc kunnen we er allemaal mee worden geconfronteerd. Daarom hebben we ondersteuning georganiseerd. In het Radboudumc, waar ik werk, is een bedrijfsopvangteam dat bestaat uit zeven bedrijfsopvangers uit verschillende beroepsgroepen, zoals medisch specialisten, verpleegkundigen en managers. Het zijn geen psychologen of maatschappelijk werkers, maar ze zijn wel geschoold en gespecialiseerd in trauma-opvang. Praten met iemand uit de eigen beroepsgroep maakt de afstand minder groot. Ons team werkt volledig vanuit de behoefte van de hulpvrager. Maar er zijn wel een paar grote lijnen waarlangs we werken. Zo reserveren we meestal drie sessies van een uur. Het eerste gesprek vindt zo spoedig mogelijk na de bijzondere gebeurtenis plaats, het tweede na circa twee weken en het derde na vijf weken.

 

Deel emoties, krijg begrip

In het eerste gesprek staan we stil bij de emoties van de hulpvrager. Is hij geschrokken of boos, heeft hij slecht geslapen, kan hij er thuis over praten. We erkennen de emoties en bieden structuur aan door uit te leggen dat het gaat om een normale reactie op een bijzondere gebeurtenis. Daarnaast leggen wij uit dat het verwerkingsproces vaak volgens een vast patroon verloopt dat Elisabeth Kübler-Ross al tientallen jaren geleden heeft beschreven voor een rouwproces. Daarin zijn vijf fasen te onderscheiden: 1 ontkenning, 2 boosheid, 3 onderhandelen, 4 stemming omlaag, en 5 aanvaarding. Niet iedereen maakt al die fases door en ook niet alle fases even intens. Als de wereld op zijn kop staat na een traumatische gebeurtenis, geeft structuur houvast om het leven weer onder controle te krijgen. Dat ervaren mensen als prettig. We geven ook tips als: deel emoties met collega's, familie en vrienden. Wie emoties deelt, krijgt begrip terug. Dat geeft het gevoel er niet alleen voor te staan.

 

Piekeren? Zoek afleiding!

In het tweede gesprek bekijken we in welke fase iemand zich op dat moment bevindt en sluiten we daarop aan. Als je in fase 4 bijvoorbeeld somber gestemd bent, krijg je tips over hoe je het piekeren kunt verminderen door bijvoorbeeld afleiding en ontspanning te zoeken, zoals sporten.

 

Posttraumatische stressstoornis

In het laatste gesprek kijken we of de klachten die er in het eerste gesprek waren, zijn afgenomen. Bijvoorbeeld: zijn er geen belemmeringen meer om naar de plek te gaan waar de traumatische gebeurtenis plaatsvond? Hoef je niet meer op onverwachte momenten aan de nare gebeurtenis te denken? Is de rust in je leven teruggekeerd? Je hoeft de gebeurtenis niet te vergeten, je moet het een plek in je leven geven. Als dat na ongeveer vijf weken niet zo is, verwijzen we door om te laten checken of er sprake is van een posttraumatisch stressstoornis. Gelukkig is dat maar zelden het geval.

 

Herbert Achten
coördinator bedrijfsopvangteam Trauma, Radboudumc
tel: 024 3615400
mail: Herbert.Achten@radboudumc.nl

 

Plaatsingsdatum: 30 juli 2018

Om deze content te kunnen bekijken is de Adobe Flash plugin vereist.